„DAiguillon postanowił czekać, okazując trochę złego humoru, ponieważ przyjął nieobecność marszałka jako nową porażkę.
Sytuacja zaczęła przedstawiać się jeszcze gorzej, gdy Rafte powiedział mu, że marszałek będzie niepocieszony, skoro powróciwszy dowie się, że pan dAiguillon czekał. Rafte dodał, że marszałek nie będzie nocował w Paryżu, jak początkowo zamierzał, że nie będzie powracał sam i w Paryżu będzie tylko przejazdem, wpadając do pałacu jedynie na chwilę po wiado
Mości. A zatem pan dAiguillon najlepiej zrobi, gdy powróci do niebie, gdzie marszałek przejeżdżając wstąpi.
— Posłuchaj, Rafte — rzekł dAiguillon, bardzo się zakpiwszy, słuchając tej wykrętnej wypowiedzi — jesteś sumieniom mojego stryja, odpowiedz więc jak uczciwy człowiek. Drwią sobie ze mnie i pan marszałek nie chce się ze mną wld.ieć, prawda Nie przerywaj, Rafte, byłeś mi często dobrym doradcą, a ja mogłem być dla ciebie, czym będę ze dobrym przyjacielem. Czy trzeba, abym wracał do Wersalu, powiedz
— Mości książę, na honor, nim upłynie godzina, będziesz miał wizytę pana marszałka.
— Ależ w takim razie równie dobrze mogę czekać tutaj, ponieważ tu przyjedzie.
— Miałem zaszczyt powiedzieć ci, książę, że może nie przyjedzie sam.“(15)