„Po przekroczeniu granicy biernej i marnej egzystencji człowiek, który przedtem był obiektem terapii, przekształca się z cierpliwego „połykacza" pigułek, w istotę samodzielnie rozwiązującą swoje niepowodzenia życiowe. Sam też zaczyna powoli zrywać z utartym, komfortowym trybem życia, stopniowo przezwycięża inercję ukształtowanego stereotypu życia i dzięki temu, dosłownie krok po kroku, wznosi się coraz wyżej ku szczytom zdrowia fizycznego i równowagi duchowej.
Tłumaczenia wielu osób, które rezygnują z ćwiczeń fizycznych, ponieważ — jak twierdzą — i tak są zdrowe od urodzenia, wydają się niepoważne i nierozsądne. W naszych czasach dobre warunki fizyczne nie są jeszcze niezawodną gwarancją uniknięcia najprzeróżniejszych chorób. Nasi przodkowie nie musieli żyć w tak złożonych, nie sprzyjających i stale zmieniających się warunkach. Zanieczyszczone powietrze i hałas miejski, brudne rzeki, zwiększone tempo i zachwiany naturalny rytm życia, który przejawia się w przestawieniu dla wielu osób dnia i nocy, nikotyna, alkohol, przejadanie się, wtargnięcie chemii, mała ruchliwość w domu i w pracy — wszystkie te czynniki wyraźnie pomniejszają nasze możliwości adaptacyjne.“(16)