„Uczniami Gimnazjum była przede wszystkim młodzież z Gdańska i Pomorza, ale wielu pochodziło również z głębi Polski, Niemiec, Węgier, Czech, a nawet z Moskwy,
Francji, Holandii, Anglii czy Skandynawii — sława uczelni promieniowała daleko. Znakomitemu historykowi gdańszczaninowi Lengnichowi, który z czasem został nauczycielem młodego Stanisława Augusta, zawdzięcza nauka polska Wydanie kronik Galla i Kadłubka. On także wydał w Gdańsku pierwsze w kraju czasopismo historyczne „Biblioteka Polska", dodając na każdym egzemplarzu tłustą czcionką znamienne słowa „Grunwald, gdzie Władysław Jagiełło Krzyżaków zwyciężył".
Ostatnim lektorem języka polskiego w akademickim gimnazjum był Krzysztof Celestyn Mrągowiusz — członek Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i później emigracyjnego Towarzystwa HistorycznoLiterackiego w Paryżu. Znane jest jego dzieło, znana przyjaźń z Mickiewiczem. Powtórzmy więc tylko to, co mówił Mrągowiusz młodzieży wtedy, kiedy „Ateny Gdańskie" już upadły, a on złożony chorobą uczył w domu wierszem
Na język nasz częstokroć płocho wyrzekamy;
Jest to skarb nieprzebrany, ale go nie znamy, i prozą
Mowa polska jest jednym z najpiękniejszych języków europejskich. Więc się poczciwy człowiek wstydzić nie powinien, i owszem pilnie się jej uczyć.“(13)